Eergisteren weer eens wezen trainen bij Psv . Onder het lopen blijkt dan al gauw dat ik niet de enige ben geweest met lichamelijk malheur. Peter heeft te kampen gehad met hardnekkige blaren en een geheimzinnig virus, Fred (trouwens heeft hij al voor de Zeeuwse kustmarathon ingeschreven) heeft weken last gehad van een hamstring blessure, Karel had gewoon een dip en Vita was ook nog niet te betrappen op haar aanwezigheid. Het lopen ging redelijk maar daar moet wel bijgezegd worden dat ik in groep 2 heb meegelopen. Zelfs bij de start van mijn loopcarrixe8re bij Psv heb ik nog nooit in groep 2 gelopen. Het viel me op dat er in deze groep zoveel vrouwen lopen ongezellig kun je dat niet noemen. In mijn normale loopgroepje zijn er dat normaal substantieel minder. Het loopje duurde ongeveer 40 minuten en het tempo lag zo tussen de 9 en

10 km

per uur. Op zich zelf ging het goed maar je merkt wel dat het vertrouwen in de knie nog niet helemaal terug is. Donderdag staat het rondje van

8 km

op het programma samen met Marjan. Kom ik dat goed door ga ik proberen of dat het mogelijk is om de halve van Egmond van komende zondag om te zetten naar de kwart van Egmond. Blijkbaar is het dan wel noodzakelijk om al met de sportkleren aan in de bus te gaan zitten. Maar goed het zou al beter zijn als helemaal niet lopen. Mochten ook deze testen goed lukken, wordt groep 3 volgende week het mikpunt van mijn loopambitie. Blijkt het dat het de komende tijd crescendo blijft gaan wordt Rotterdam weer een rexeble uitdaging. Februari wordt dan de maand van de waarheid.