Met mijn kniepijn gaat het langzaam weer iets beter. Als ik de symptomen van de kniepijn naar mijn verdere loopcarrixe8re vertaal ziet het er slecht uit. Alles wijst dan op een vorm van artrose in het kniegewricht. Zou het dan zo zijn dat de 30 km van Geldrop mijn laatste wedstrijd is geweest. Hopelijk niet want er zijn nog zoveel mooie wedstrijdjes die ik graag zou willen lopen. Een van de veroorzakers kan zijn overgewicht en eerlijk gezegd heb ik dat natuurlijk wel enigszins. Bij deze neem ik me dan ook voor om in het nieuwe jaar zo weinig als mogelijk bier te drinken en me vooral qua alcoholische dranken te laven aan een rood wijntje. Ach, elke loper die kampt met een blessure ziet de wereld van haar meest negatieve kant. Aangezien Henktank ook maar een gewone sterveling is!!  overkomt hem ook dat gevoel.

Genoeg negatieve teneur in deze log vanaf nu alleen nog maar positieve verhalen. Tja, waar zullen we het eens over hebben. Zomaar een verhaal? of  een serieus verhaal over een goedheilige man die ons op dit moment vereerd met een bezoek aan ons land. Elk willekeurig staatshoofd wordt in Nederland ontvangen met de nodige egards door onze Hare Majesteit de Koningin . Waarom deze goedheilige man dan niet vraag je je af. Is hij niet omstreden, ambitieus, protestants, dictator, sympathiek of vrijgevig genoeg. Dat laatste absoluut niet daar sta ik voor in.

Hier het echte verhaal over Sinterklaas.

MYRA – In het centrum van het dorpje Demre aan de zuid-westkust van Turkije bevindt zich een oeroud kerkje gewijd aan de heilige Nicolaas. Sint-Nicolaas wel te verstaan, bij ons bekend van het strooien en zie-ginds-komt-de-stoomboot.De fraaie kerk dateert uit derde eeuw, maar werd grotendeels herbouwd in de elfde eeuw. Nicolaas werd later bisschop van Myra, destijds een van belangrijkste steden van de Turkse landstreek Lycixeb. Van Myra resten nog slechts ruxefnes. Ze bevinden zich op enkele kilometers tenOok de wieg van Sint-Nicolaas stond in Lycixeb. In het jaar 280 zag de goedheiligman het levenslicht in het Turkse havenstadje Patara. De ruxefnes van het stadje zijn nog altijd te vinden te midden van duinenrijen aan de zuid-westkust van Turkije.Je zou denken dat de Sint in zijn geboortestreek als wonderdoener en groot kindervriend wel op een voetstuk zou staan. Dat is ook zo, maar niet als bisschop. Vreemd genoeg wordt Sinterklaas door zijn eigen dorpsgenoten gexeberd als….de kerstman. ‘Noxebl Baba’, Vadertje Kerst, zeggen ze in het vroegere Myra, als ze het over ONZE Sint Nicolaas hebben! Dit harde feit was ons al eerder geopenbaard: Sint Nicolaas komt niet uit Spanje, doch uit Turkije. Rijdend over daken en alom pepernoten strooiend moet hij rond de vijfde december in ons land dan ook worden beschouwd als een der vroegste Turkse gastarbeiders van ons land. Met zijn knechten is de Sint hier bovendien dan illegaal aan het werk. De vreemdelingendienst ziet dit door de vingers. Het is historisch zo gegroeid en bovendien zou de hele Nederlandse kinderschare heftig in beroering komen indien Sint Nicolaas bij de grens al zou worden toegeroepen: "Ho, ho! Vol is vol!" Op 6 december in het jaar 342 overlijdt de bisschop van Myra op 62-jarige leeftijd. In 1087 verdwijnen zijn stoffelijke resten uit de stad. Geroofd door Italiaanse zeelieden. In de Italiaanse stad Bari stellen ze de beenderen ten toon. Plots duiken hier ook de verhalen op dat Sint-Nicolaas bij leven tal van hemelse wonderen zou hebben verricht. Een lokmiddel voor vele duizenden pelgrims. Het stadje vaart er wel bij. Bari behoorde destijds tot het Spaanse rijk en wellicht om die reden is de Sint in onze ogen altijd Spanjaard gebleven. Een bronzen beeld van Sint-Nicolaas in Demre toont een bebaarde man omringd door kinderen. De rijzige figuur heeft een Pietermanzak over de schouder geslagen. Echter het hoofd getooid met de karakteristieke afhangende muts van de Kerstman. Nee, niet met een mijter. Merk op dat de Kerstman in veel landen wordt aangeduid met Santa Claus en u voelt de relatie met onze Sinterklaas. Wie de Kerstman zoekt moet dus eigenlijk in Turkije zijn en niet aan de Noordpool. Het is maar dat u het weet mocht u al bezig zijn met koffers pakken. Sint-Nicolaas was de beschermheilige van zeelieden, handelsreizigers, dieven, pandjesbazen, maagden, maar ook van prostituees. Beroemd is het verhaal van Sint-Nicolaas die enkele nachten achtereen een zak met goudstukken binnen de deur wierp van een arme man. Dank zij deze bruidsschat konden zijn dochters alsnog trouwen. Aan die daad van de Sint is mogelijk het strooien ontleend. In 1970 schrapte de rooms-katholieke kerk Sint Nicolaas van de lijst met officixeble heiligen. Het Vaticaan geloofde er niet meer in. Slechts heimelijk wordt in de vertrekken rond de paus door een twijfelaar nog wel eens een schoen gezet. Doch zonder resultaat!!

.Sinterklaas blijkt ook nog een commercixeble man te zijn gezien onderstaande advertentie.